fbpx

Karin: “Go for it! Je kunt meer dan je denkt…”

door | apr 10, 2020 | Lotgenoten, Vertrouwen | 1 reactie

Ik denk dat u borstkanker hebt

Zo, die mededeling kwam even binnen.. Het was vrijdagmiddag en de chirurg geeft aan dat ik maandag de definitieve uitslag van de biopsie krijg. Ik vertrouw op haar deskundigheid en ik weet zeker dat ze bij twijfel over de diagnose zo kort voor het weekend geen uitspraak zou hebben gedaan. Wat ze daarna nog vertelt hoor ik niet meer. Gelukkig is mijn partner ook bij het gesprek aanwezig zodat er nog enkele zaken doorgenomen kunnen worden.

Hoewel de mededeling van de chirurg een mokerslag was, waardeer ik haar eerlijkheid. Meteen de man met de hamer laten komen betekent dat ik in het weekend alvast kan ‘wennen’ aan het idee dat ik kanker heb. Eén ding heb ik tijdens het gesprek onthouden: “We gaan voor genezing”.

Daarna rijden we naar huis. We hebben 4 dochters en twee daarvan zitten op dat moment in het buitenland. Ik realiseer me dat het voor hen ook moeilijk moet zijn om op dat moment zo’n mededeling te krijgen, dus ik probeer me groot te houden. En nee, ik wil niet dat ze naar huis komen. Want wat dan? We gaan echt niet de hele dag met elkaar op de bank zitten huilen. Natuurlijk heb ik verdrietige momenten. Maar wat me vooral op de been houdt is afleiding. Heel veel lieve mensen om me heen helpen me door de onzekere dagen.

Zoals verwacht kreeg ik die maandag te horen dat ik borstkanker heb. Maar dat is op dat moment geen totale schok meer. Ik ga de molen in. Het blijft onwerkelijk. Ik die altijd kerngezond was, zelden bij de huisarts kwam, sportte en borstvoeding had gegeven. Dus dat ik ooit borstkanker zou krijgen.. Nee, echt nooit over nagedacht. Maar goed, ik heb het en ik moet ermee dealen. De onzekerheid blijft voorlopig. Ik kom de dagen door met een vol geplande agenda. Ik wandel wat af, drink heel wat koppen koffie met familie en vriendinnen. Koken is mijn hobby en we eten en praten wat af. Praten, praten, praten.. Mij helpt dat bij het verwerken.

Die betreffende vrijdagmiddag is het startpunt van het nieuwe doel in mijn leven: “We gaan voor genezing”. Ik ben een vechter die niet bij de pakken neer wil gaan zitten. Stel je voor dat het fout loopt, dan heb ik de laatste periode van mijn leven niet genoten van de mooie dingen die het leven biedt. Dus ik ga het traject in en kijk niet naar wat ik tijdelijk niet kan, maar naar wat ik wel kan. Bij mij is het glas halfvol en niet half leeg!

Ik geniet het meest van ons gezin. Het samen zijn voelt waardevoller dan voorheen. In plaats van cardio sporten wandel ik. Ik ben ziek gemeld voor mijn baan in het onderwijs, maar waar mogelijk ga ik vrijwillig met leerlingen aan de slag. Ik doe alles om niet op de bank te piekeren, want de onzekerheid gedurende het hele traject is het meest vervelend. Ik laat de zenuwen steeds pas op de dag van een uitslag toe. De dagen of weken daarvoor blokkeer ik gedachten aan een mogelijk slecht bericht. Dit lukt me weer aardig door die volle agenda. Ik zeg bewust: ‘het lukt me weer aardig..” Er zijn natuurlijk ook slechte momenten. Zo stoer ben ik ook weer niet…

Het traject wat ik doorloop is achtereenvolgens: operatie, bestralen en hormoonkuur (gedurende 5 jaar). De operatie in het Alexander Monro ziekenhuis verloopt prima. Ik mag dezelfde dag nog naar huis. Onze jongste dochter zit op dat moment in Australië. Voordat ik ziek werd was het plan om haar daar op te zoeken. Kan dit nog? Ik moet volgens de arts eerst goed herstellen van de operatie. Als dit het geval is, zou de reis nog voor de bestralingen kunnen. Mijn motto is: Als het half kan, ga ik heel… En we boffen. Na overleg met de arts vertrekken we naar Australië. Eenmaal een kankertraject doorlopen, leer je alles in het leven te relativeren. Ik geniet extra van de heerlijke weken daar!

Voor aanvang van de bestralingen wijzen mensen mij op vermoeidheid die gedurende de weken kan optreden. Maar hoe lief bedoeld ook, vooralsnog wil ik daar niet in mee gaan. Ik voel me fit en hou me steeds voor dat ik dat dan vanzelf wel ga merken. Ieder lichaam reageert anders. Meestal ga ik alleen naar de bestralingen. Ik wil dierbaren niet belasten voor die circa 3 minuten per keer die het bestralen in beslag neemt. Anderzijds merk ik dat ze graag willen helpen. Heel lief! En herkenbaar. Zelf sta ik ook graag klaar voor anderen. Dus ik maak af en toe gebruik van het aanbod.

De bestralingen verlopen goed en ik heb nergens last van. Na de 23e en laatste bestraling nog steeds niet. Maar ik juich te vroeg. Het proces in je lichaam gaat ook na de bestralingen nog een paar dagen door. De hele huid was stuk en pijnlijk. Maar na anderhalve week was dit hersteld. Dus maar weer relativeren. Anderhalve week; waar hebben we het over…

Van de hormoonkuur, waaraan ik vrij snel na de operatie begonnen ben, merk ik weinig. Ik lees vooraf de bijwerkingen van Tamoxifen niet. Niet omdat ik mijn kop in het zand steek, maar misschien krijg ik alle bijwerkingen, misschien geen enkele. Ik slik de medicijnen nu ruim 2 jaar. Los van wat kleine ongemakjes, die ik het vermelden niet waard vind, verdraag ik de medicijnen prima. Want wederom: waar hebben we het over… Ik ben er nog!!

Ik probeer gezond te leven door minstens twee keer per week te sporten. Daarnaast wandel ik dagelijks met de hond. We aten altijd al gezond. Nu maak ik hierin nog bewustere keuzes en neem ik voedingsadviezen van Elsbeth, van Shit or Shine, ter harte.

Het onbezorgde gevoel wat ik had in het leven is voorbij. Ik ga niet meer alleen naar een arts als ik een uitslag moet krijgen. Het vertrouwen wat ik in mijn lichaam had is weg, maar heel voorzichtig komt dit beetje bij beetje weer terug. Ik geniet intenser van de kleine dingen in het leven!

Dit kun jij ook. Go for it! Je kunt meer dan je denkt!!

Op de hoogte blijven? Volg ons op Facebook, Instagram of LinkedIn.

Hulp nodig? Vind jouw coach in de vertrouwde CoachClub >>

Geschreven door: Karin

Hoi ik ben Karin, genezen van borstkanker en nu door met mijn leven. Go for it! is mijn motto. In mijn blogs lees je meer over mijn Shit en Shine momenten.

Over ons

Shit or Shine is ‘the place to be’ voor vrouwen met of na kanker. Met een gratis online magazine, trainingen en community helpt Shit or Shine je om fitter te worden en de kracht te vinden op weg naar een goed herstel.
Meer over ons >>
Bekijk onze auteurs >>


1 Reactie

  1. Elsbeth

    Wat een krachtig verhaal. Mooi hoe iedereen haar eigen keuzes maakt in het proces.
    Dank voor het delen.

    Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Ook interessant…