fbpx
Search
Inloggen

Mentaal goed voelen

Her-bronnen Deel 4: Flashbacks bij Netflix-serie over borstkanker

Anita en haar man Richard hebben hun bedrijf en huis verkocht en zijn nu op avontuur met bestemming onbekend! In eerdere delen van deze serie las je hier al over. In Frankrijk hebben Anita en Richard een mooie camping gevonden, waar je, als de wifi het doet, zelfs Netflix kunt kijken.

Netflix ritueel

Oké, ik zal het maar eerlijk bekennen: ik kijk Netflix op de camping. En ik vind het heerlijk! Thuis had ik weinig tijd om naar de tv te kijken, laat staan naar Netflix.’s Avonds als het begint te schemeren begint mijn Netflix-ritueel. Het begint met mijn klapstoel. En dit is niet zomaar een gewone klapstoel, nee, de stoel heeft een zachte zitting, een kussentje voor je hoofd dat je kan verschuiven en aan de zijkant een klein tafeltje. Dan pak ik een krukje voor mijn benen, een XXL fleecedeken, thermoskan heet water, beker, thee en natuurlijk iets om te knabbelen en het feest kan beginnen!

Slechte wifi

Nu heb ik gemerkt dat op de campings slecht internet is. Ik heb zo’n mooie app op mijn telefoon waar heel veel campings in staan. Elke keer als we weer verder trekken zoek ik een camping op deze app. De reviews lees ik ook altijd, al zijn deze niet altijd up-to-date. Er staat precies in wat de camping biedt en hoe de wifi is. En bijna altijd staat er 80-100% dekking. Ik kan je vertellen dat je dat met een hele grote zak zout moet nemen want al heb je vier wifi streepjes: er komt nog geen berichtje binnen op de WhatsApp! Ik heb mijn internetbundel ook verhoogd naar onbeperkt (wat eigenlijk niet onbeperkt is in Europa, want ik heb maar 25 GB).

Naar McDonalds voor de wifi

Je vraagt je misschien af hoe ik dan toch Netflix kan kijken? Dat is een sport op zich!
We gaan opzoek naar een plek met wifi. En uit ervaring weet ik dat, waar je ook in de wereld bent, McDonalds altijd wifi heeft. Ondertussen hebben we al heel wat McDonalds gezien en ijsjes gegeten en koffie/thee gedronken. Maar op deze camping hebben we al drie restaurantjes gevonden die goede wifi hebben. Eén Chinees, één restaurantje waar ze heerlijke burrito’s hebben en één waar ze salades serveren en waar je zelf je hamburger mag samenstellen.

Netflix serie over borstkanker

Ik wil je graag meenemen naar de serie die ik nu volg. Deze serie, ‘The Bold Type’, gaat over Jane, een jonge vrouw van rond de vijfentwintig jaar. Haar moeder is op jonge leeftijd overleden aan borstkanker, toen Jane vier jaar was. Jane is journaliste en voor haar werk gaat ze een arts interviewen die in het nieuws is gekomen doordat ze borstamputaties uitvoert bij jonge vrouwen met het BRCA-gen. Door het interview staat Jane stil bij haar leven, het overlijden van haar moeder en de mogelijkheid die er bestaat om een genetische test te doen om te kijken of zij het borstkanker gen BRCA heeft. Je ziet haar twijfels, verzet, angst en de beslissing die ze neemt om toch Dé test te doen. Bijgestaan door haar twee vriendinnen gaat ze naar het ziekenhuis. De test is positief op het BRCA-gen. Ze ondergaat in de operatie twee borstamputaties en de reconstructies. Je ziet haar oefenen: met de vingers langzaam over de muur lopen zo naar boven en elke keer weer een stukje verder. Ze worstelt met haar nieuwe borsten. De borsten voelen niet als een deel van haar zelf, het gevoel is niet hetzelfde en als haar vriendin haar prikt met een speld tijdens het vermaken van haar jurk, heeft ze dat niet gevoeld.

Flashbacks tijdens het kijken

Alles kwam weer terug tijdens het kijken van deze serie, een herbeleving met alle gevoelens die er bij horen. De angst en onzekerheid tijdens het wachten op de uitslag van de BRCA-gen test. De opluchting van mijn dochter die in tranen uitbarstte toen ze hoorde dat ik geen BRCA-gen had. De vreselijke pijn na de borstamputatie, het herstel, het lopen met mijn vingers in mijn badkamer langs de muur om m’n arm te trainen. Een borstreconstructie van eigen buikweefsel heb ik na drie jaar laten doen. Ik herken de ongevoeligheid in mijn borst en een deel van mijn oksel/bovenarm. Maar in tegenstelling tot Jane was ik heel blij met mijn nieuwe borst. Mijn nieuwe borst maakte dat ik mij weer compleet voelde, meer als de “oude” Anita.

Hoe is dat voor jou? Heb jij dat ook, dat je ‘flashbacks’ krijgt als je op tv iets ziet wat je ook heb mee gemaakt? Ik denk dat het belangrijk is om te delen wat we hebben meegemaakt zodat we anderen kunnen helpen. Dat is ook de reden dat ik schrijf. Herkenbaarheid in andere vrouwen heeft mij door het hele proces geholpen.

Zou je hieronder willen reageren met: ‘herkenbaar’ of ‘niet herkenbaar’?

Met een zonnige vakantie groet,

Anita

 

 

 

 

Deel dit bericht:

Anita Bouma

Ben jij ervaringsdeskundige, en wil jij jouw verhaal delen?

Wil je zelf als coach aan de slag via onze community?

Nieuwsbrief

Niks missen van Shit or Shine?

Andere artikelen

Carin kreeg voor de tweede keer borstkanker: ‘Ik merk dat na de tweede keer alles veel meer moeite kost’

Carin is voorzitter van Stichting BreiBoezem. De stichting helpt vrouwen die een (gedeeltelijke) borstamputatie hebben gehad door gratis gebreide borstprotheses te verstrekken: BreiBoezems. Die worden...

Shit or Shine Interview: In gesprek met Anouk Bleekemolen over plantaardige voeding en je herstel na kanker

In gesprek met…  Elsbeth Slippens interviewt deskundige, coach en ervaringsdeskundige Anouk Bleekemolen over de relatie tussen voeding en herstellen na kanker. In dit gesprek deelt...

(L)EEF, The next level of love

Ons ongelofelijke avontuur, waarbij het script afgekeurd zou worden op onwaarschijnlijkheid, begint op 20 oktober 2007 in Afrika. We dromen van onbekende bestemmingen, verre landen,...