Noodgedwongen door Corona geen continuïteit van zorg krijgen is niet fijn. Zelf heb ik ervaren dat mijn fysio behandelingen afgelopen jaar in het geding kwamen. ‘Normaal’ houd ik geen behandelingen over van mijn aanvullende verzekering aan het eind van het jaar. In 2020 sinds jaren wel! Dat was zeker niet mijn eigen keuze. De oorzaak lag in de tijdelijke stillegging en drukte in de fysio-praktijk door o.a. de noodzakelijke Coronamaatregelen. Even een afspraak maken was niet langer vanzelfsprekend.
Oedeem speelt op
Zo belde ik half november om een afspraak te maken. Meestal bel ik als het bijna niet meer gaat (lees: net te laat!). Deze keer was ik iets eerder. In oktober hebben we in ons gezin Corona doorgemaakt, het is gelukkig allemaal ‘mild’ verlopen. Maar dan speelt bij mij het oedeem weer op. Bij o.a. stress, verminderde weerstand, (te) weinig bewegen, invloeden van buitenaf zoals het weer, insectenbeet of voeding is het er weer. Die irritante, helaas regelmatig terugkerende klacht, mijn oedeem arm, oksel en schouderblad.
Op de wachtlijst
Na eerst op een wachtlijst geplaatst te zijn kon ik op 8 december komen. En dat was toch nog vrij snel! In 2020 nog de enige en laatste mogelijkheid. Mijn daarop volgende afspraak werd gepland op 4 januari, bijna een maand later! Ik kreeg van de oedeem-therapeute het advies om thuis het littekenweefsel te masseren en in beweging te blijven. Zeer belangrijk, aangezien ik pas een maand later weer een afspraak had! Heb thuis mijn stressballetje er weer bij gepakt, zo maak je een knijpbeweging die de spierpomp op gang brengt. Ben met amandelolie mijn littekenweefsel gaan masseren. Ik voelde zelf dat op bepaalde spieren van die pijnlijke vervelende spierknoopjes zaten…
Geen leuk jurkje aan tijdens de feestdagen
De feestdagen dus loszittende, ruimvallende kleding aan. Geen leuk jurkje omdat het oedeem in arm, oksel en schouderblad vervelend doet en geen strakkere kleding accepteert. Who cares, we hoeven/kunnen toch niets, dat is dan juist weer het fijne en rustige van deze periode! Mijn klacht is vervelend maar valt mee, het is niet levensbedreigend. Ik kan en probeer er zelf zoveel mogelijk aan te doen, verbetering op gang te brengen. Maar zonder professionele hulp gaat dat niet! Op 4 januari was het even schrikken. De oedeem-therapeute zei: “Bij geen verbetering ga ik je doorsturen naar een huidtherapeut voor het aanmeten van hulpmiddelen. SHIT!
Zorg waarborgen
Inmiddels ben ik een aantal weken en behandelingen verder, er is al verbetering opgetreden! Ik heb met de therapeute overleg gehad: hoe continuïteit van zorg proberen te waarborgen, in deze bizarre tijd. Ze gaf aan dat via e-mail of beeldbellen een optie zou kunnen zijn. Op die manier contact onderhouden, en afspraken online door laten gaan zodat oefeningen of aanwijzingen doorgegeven kunnen worden. Als er geen continuïteit van zorg is, kunnen klachten verergeren, langer aanwezig blijven. Daardoor zijn er mogelijk meer behandelingen nodig. Hoe ga jij om met deze periode en geen continuïteit van zorg? Laat het me weten! Wil je er iets over kwijt, reageer dan op mijn verhaal.