Vraag het Mo Maar: de mening van anderen

Heb jij een vraag over je leven met of na kanker? In ‘Vraag het Mo Maar’ leggen we jouw vraag voor aan Monique Riem, ervaringsdeskundige. Monique is psychiatrisch verpleegkundige kreeg in 2019 de ziekte van Kahler (multipel Myeloom). Zij geeft je haar kijk op de situatie, in de hoop dat je daarmee weer verder kunt. Deze keer: de vraag van Els!

Lieve Mo,

Ik heb een vraag. Ik vind het namelijk lastig om om te gaan met de mening van anderen. Nu mijn behandeling erop zit denkt iedereen dat ik weer genezen ben. Mensen verwachten dat ik weer gewoon verder ga met leven en dat wil ik ergens ook wel. Maar ik voel me niet goed. Ik heb veel klachten en ben niet meer wie ik eerst was. Nu krijg ik het gevoel dat anderen vinden dat ik me aanstel en dat ik niet moet zeuren. Dat ik blijf hangen in problemen die er niet meer zijn. Ik houd de schijn maar op, maar als ik in mijn bed lig huil ik hier regelmatig om. Wat zou jij doen?

Liefs,

Els

Lieve Els,

Wat knap van je dat je jou vraag zo aan mij voor durft te leggen. En wat gebeurt er veel met jou en rondom jou. Helaas is dit een herkenbaar verhaal en sta je hier dus niet alleen in. Vanaf dat je ziek bent geworden heeft iedereen om jou heen al aan het idee dat je kanker hebt kunnen wennen, terwijl jij waarschijnlijk vooral bezig was met de behandeling. En dan opeens is die behandeling klaar en zou jij weer door moeten kunnen gaan met je leven. Maar voor jou begon toen pas de verwerking, of niet? Daar zou je misschien wel lotgenoten contact bij kunnen gebruiken, mensen die met een half woord weten wat je bedoelt, het kan soms heel fijn en helpend zijn.

Daarnaast zijn de bijwerkingen van de behandelingen vaak niet mis en ook niet zomaar over na de behandeling. Dat is helaas minder bekend en dus is daar minder begrip voor. Je schrijft dat je het gevoel hebt dat anderen vinden dat je jezelf aan zou stellen. Ik vraag me af of mensen dat echt denken. Vaak weten mensen ook niet zo goed hoe ze moeten reageren of snappen ze niet goed wat er allemaal speelt. Hiermee zou je twee dingen kunnen doen. Aan de ene kant denk ik: hoe belangrijk zijn deze mensen dat jij je zo ongelukkig voelt over wat ze misschien denken? Het is wel een vrouwendingetje om ons daar veel te veel van aan te trekken. Aan de andere kant: als ze niet weten wat er speelt kunnen ze er ook niet goed op reageren. Durf je het bespreekbaar te maken en aan te geven wat je van ze nodig hebt? Door uitleg te geven kan er meer begrip ontstaan.

Dus:
Óf negeren en er lak aan leren hebben wat men van je vindt en denkt, maar dat is niet zo makkelijk gezegd als gedaan.
Óf je gaat het gesprek erover aan. Ik hoop dat je net als ik heel verbaasd zult gaan zijn door de fijne reacties. Dat mensen je beter gaan snappen of, als ze dat niet doen, dat ze dat dan durven gaan zeggen zodat jij het uit kan leggen.

Mocht dit alles niet helpen, dan raad ik je aan om hulp te zoeken bij bijvoorbeeld een coach die gespecialiseerd is op dit gebied. De schijn ophouden houd je namelijk niet lang vol, zeker niet als je er ’s avonds in je bed van moet huilen.
Wees lief voor jezelf want dat heb je zeker verdiend. En weet ook dat je er niet alleen in staat en dat er ook echt hulp is na de behandeling. Ik help je graag verder op weg als je iets met mijn tips wil doen.

Heel veel succes met lief voor jezelf zijn en goed voor jezelf zorgen.

X Mo.

Wil je Mo ook een vraag stellen? Stuur een mailtje naar post@shitorshine.nl. Dat mag ook anoniem!