Verhalen uit mijn praktijk
Het vervolg van het verhaal van Joke, ‘Zorgen voor iedereen, maar niet voor jezelf’ (Lees deel 1 hier)
Joke kwam een paar weken geleden als een wervelwind mijn praktijk binnen. De laatste maanden was ze alleen maar aan het zorgen voor anderen en vergat ze te zorgen voor zichzelf. Druk met haar gezin, haar man die voor zijn werk veel van huis is en daarnaast is ze ook mantelzorgster voor haar ouders en haar schoonmoeder die beide niet in de buurt wonen.Dat zorgen was haar allemaal te veel geworden. Samen hebben we gekeken hoe zij een moment voor zichzelf kon pakken. Ze had besloten om de komende weken 15 minuten per dag even een moment van stilte te pakken. Vandaag is ze bij me terug en ik ben heel benieuwd hoe het de laatste weken met haar is gegaan.
Mijn plan
“Vol optimisme ging ik hier de vorige keer weg. Ik had duidelijk op mijn netvlies hoe ik tijd voor mezelf ging pakken. 15 minuten per dag moet toch wel te doen zijn, dacht ik. Maar dat was nog wel een hele uitdaging! Ik had samen met jou een goed plan gemaakt.
De “waar”, de ruimte waar ik ging zitten, was mijn slaapkamer. Ik heb daar een heerlijke luie stoel (die ik nooit gebruik) maar daar wil ik in gaan zitten,
De “wanneer”,’s middags als de kinderen bij een vriendje gingen spelen. En een escape had ik ook, ik heb mijn verhaal aan de buurvrouw verteld en zij zou wel even een poosje op willen passen als de kinderen niet ergens konden spelen.
Mijn plan was waterdicht en dit ging lukken!
Ik had het voor ogen hoor! Mmm heerlijk onderuit in mijn luie stoel, ontspannen, niemand die me kan storen…
En daar ga ik!
De eerste dag was ik vergeten mijn telefoon op zacht te zetten. Lag ik heerlijk in mijn stoel, ging mijn telefoon toch af! En mijn vriendin kon ik niet afkappen, dus mijn 15 vrije minuten gingen in dat gesprek zitten. Een les voor de volgende dag.
De tweede dag, mijn telefoon ging uit! Niet op stil of trillen, nee helemaal uit!
Ik lag weer in mijn luie stoel en mijn hoofd ging op hol. Van alles vloog van links naar rechts door mijn hoofd heen. Boodschappenlijstjes was ik aan het maken, bedenken waar ik graag volgend jaar op vakantie wil gaan, mijn ouders, mijn schoonmoeder. Mijn 15 minuten waren vol dingen maar geen ontspanning voor mij.
De derde dag. Ik begon wel met twijfels aan deze 15 minuten, pfff. De rust die ik had verwacht had ik nog niet gehad. Maar de aanhouder wint, dus telefoon op stil en ik weer in die stoel. Klusjes, nog te doen dingen, o ja niet vergeten dingen en de boodschappenlijst kwam weer naar boven… en de 15 minuten waren weer voorbij.
Waardeloos plan
Nou, ik kan je wel vertellen dat ik er klaar mee was! Ik had gewoon een waardeloos plan, het werkt gewoon niet. Gefrustreerd ging ik mijn kinderen halen bij de buurvrouw. Onder de koffie gaf ze me nog een tip. Een lijst met dingen die in je hoofd opkomen even opschrijven voordat ik in mijn stoel ga zitten. Dan zouden ze uit mijn hoofd zijn en kon ik wel rustig in mijn stoel zitten.
En daar was dat de vierde dag, ik had mijn lijst gemaakt. En het was een flinke lijst!
Daarna mijn stoel in, telefoon uit, en daar zat ik dan. Gedachten waren er echt wel hoor, maar dan vertelde ik tegen mezelf, dat staat al op mijn lijst! En nu… het gaat elke dag beter, ik neem nu een kop koffie mee en drink dat heerlijk op mijn gemakje terwijl in heel lekker in mijn stoel zit!”
Hulpmiddel
Een doel wat je wilt bereiken geeft je een goede motivatie om het vol te houden.
Een hulpmiddel kan zijn om ergens in je huis een herinnering te hangen.
Dat kan een foto zijn, maar ook gewoon een geel post-it briefje op je koelkast. Niemand hoeft te weten wat het betekent. Maar jij weet het! Als je langs het gele briefje loopt word je direct herinnerd aan het doel wat je hebt en… dat je tijd moet maken, wil je je doel bereiken.
Heb jij een doel wat je graag wil bereiken?
Misschien heb je een duwtje in je rug nodig.
Als ik je kan helpen met het duwtje, mag je me altijd een berichtje sturen ????
Lieve groet,
Anita Bouma
P.S. Joke is een gefingeerde naam