Je moet het een plekje geven!
Regelmatig schrijf ik blogs over de alledaagse dingen waar je tegenaan kan lopen als je de diagnose kanker hebt gehad. Soms over wat ik heb gezien, heb meegemaakt of persoonlijke dingen.
Afgelopen week reageerde een vrouw op een e-mail die ze van mij had gekregen. In mijn e-mail had ik gevraagd of men mij een berichtje terug wilde sturen. Ik vind fijn om te weten tegen wie ik praat als ik aan het schrijven ben.
Zij schrijft over haar gezin, haar werk, dingen die ze meemaakt. Ook vertelt ze over de gevolgen die ze ervaart nu de behandelingen tegen kanker achter de rug zijn. Snel moe, emotioneel en slecht kunnen concentreren. Als ze iets wil lezen zoals een e-mail met veel tekst, dan moet ze de tekst meerdere keren lezen voordat ze weet wat er staat. En na de eerste tien of twintig zinnen neemt ze niets meer op. Als ze hierover in gesprek gaat met anderen wordt er gereageerd met “je moet het een plekje geven, neem de tijd, het komt goed, je hoeft nu niks, eerst opknappen”. Enfin, je kent zelf nog wel een paar voorbeelden uit je eigen leven.
En… je kan niks met deze zo goedbedoelde adviezen. Natuurlijk hoop je dat het goed gaat komen, je weet dat herstel tijd nodig heeft. Maar soms wil je gewoon even klagen! Je ei kwijt, verdrietig zijn, schreeuwen, iets kapot gooien! En waar je helemaal geen behoefte aan hebt zijn die mensen die je emoties wegpraten.
Is dit herkenbaar voor je?
Zo nu en dan heb ik het nog, zo’n gevoel van binnen dat er wat staat te koken, wat er uit moet, een vulkaan wat op uitbarsting staat. Een “I want to break free” moment (dat nummer van Queen). Frustratie omdat dingen niet gaan zoal ik het graag wil. De vermoeidheid toeslaat net op het moment dat ik een deur wil schilderen. Je ergens tegen aanloopt en dat nét de laatste druppel is.
Ik hoor je al vragen: wat doe jij dan Anita?
Tja, eerlijk? Ik probeer die vulkaan zolang mogelijk te negeren. Ik wil niet uitbarsten! Maar ik weet dat als ik eens lekker uit mijn plaat ga, ik mij dan heerlijk opgelucht voel. Lekker even schreeuwen op het strand. De lege flessen flink in de container gooien. Boksen of schoppen tegen een bal helpt ook, of hard met een bal gaan tennissen tegen de muur. Of ga heel hard rennen totdat je er bij neer valt.
Tot zo ver mijn tips????
Ik zou het heel leuk vinden als je vertelt waar jij tegen aanloopt of wat jij doet als je je gefrustreerd bent! Misschien gebruik ik jouw voorbeeld wel in een volgende blog????
Lieve groet, Anita
Wil je meepraten over dit onderwerp? Word lid van de besloten Shit or Shine Community op Facebook >>
Actief aan de slag met je herstel? Bekijk onze challenges en trainingen >>
Heb je vragen over je herstel? Vraag gratis een Start Herstel gesprek aan >>
Behoefte aan persoonlijke ondersteuning? Op Shit or Shine MijnCoach vind je deskundige hulp bij je herstel >>
Deel dit bericht:
Lilian had nog nooit achter een naaimachine gezeten, nu ontwerpt en maakt ze de producten die zij zelf miste tijdens en na haar behandeltraject voor
...Anneroos (41) is moeder van twee jonge kinderen en partner, geniet van kleine dingen en verbinding met mensen en kreeg in 2023 de diagnose triple
...Wanneer de behandelingen achter de rug zijn, begint een nieuwe fase: herstel. Juist dan ontdek je dat je veerkracht nodig hebt om je leven stap
...Nieuwsbrief
Serie over veerkracht — praktische handvatten en oefeningen voor herstel. Na de behandeling van kanker begint vaak een zoektocht naar een nieuw evenwicht. Het basisartikel
...Na de behandeling van kanker begint vaak een zoektocht naar een nieuw evenwicht. Het basisartikel over veerkracht na kanker liet al zien dat veerkracht geen
...In het basisartikel over veerkracht na kanker deelden we zes manieren om je innerlijke kracht in de herstelperiode te versterken. Dit blog is onderdeel van
...
