Heel soms vind je een pareltje. Zo’n boek wat iedereen die, op welke manier ook te maken heeft met zorg, moet lezen.
Afgelopen maand heb ik het boek gelezen van Mariska van Gennip.
Zij schrijft over haar rol als mantelzorgster. Haar man heeft de dodelijke zenuw-spierziekte ALS en voor Mariska is het balanceren tussen liefde en mantelzorg.
Wat me onder andere raakte was de beslissing die zij zo ontzettend goed heeft gemaakt om niet alleen een mantelzorgster te zijn, maar ook een echtgenote, vrouw, moeder en vooral ook Mariska te blijven. Vaak verzand je in de zorg voor je partner. De lichamelijke verzorging, maar ook alles wat er ook heen gebeurt. De afspraken met artsen, fysiotherapeut, apotheek en andere disciplines die helpen om alles zo goed mogelijk thuis te laten verlopen.
Maar… met alle goede en lieve bedoelingen van de zorg; ont-zorgen wij (als hulpverleners) ook echt de partner, de thuis- situatie? Die vraag kwam bij mij naar boven na het lezen van dit boek.
Als ik naar mijzelf kijk: de periode nadat ik de diagnose kanker had gekregen, ik had het nog nooit zo druk gehad met alle afspraken. Alle onderzoeken die gedaan werden om tot een juiste diagnose te komen en daarbij ook het advies van de behandelingen.
Voor het plaatsen van de pick-lijn was een halve dag nodig. En dan het doorspuiten van de lijn: weer even naar het ziekenhuis toe. Een ontsteking bij de insteekopening van de pick-lijn en dan maar met één pleister naar huis gestuurd worden met de opmerking ”tot volgende week!” Weer bloedprikken: opnieuw naar het ziekenhuis toe. De gesprekken met de arts en de verpleegkundig specialist: weer een bezoekje naar het ziekenhuis. Fysiotherapie i.v.m. oedeemvorming. Een trombose-arm: een telefoontje naar het ziekenhuis waarbij ik hoorde eerst naar de huisarts te moeten voor een verwijzing. Dus via huisarts naar de spoedarts (weekend), daarna naar een ander ziekenhuis voor de behandeling. Ik heb twee keer een trombose arm gehad. Gelukkig wist ik als verpleegkundige de weg om van alles te regelen (en ook voor elke dag een schone pleister ????).
Maar ontzorgen… daarvan was bij mij geen sprake. Ik had er een dagtaak aan.
Ik geef je graag een paar tips om het reilen en zeilen in huis gemakkelijker te maken.
De allereerste is met stip op nummer 1:
Hoe was dit voor jou? Heeft de zorg jou ont-zorgd?
Ik zou het heel leuk vinden om van je te horen waarvan jij van kan genieten en wat jij in je dagboekje zou schrijven ????
Liefdevolle groet,
Anita Bouma
P.S. Het boekje heet ALS heb je niet alleen, van Mariska van Gennep
Wil je meepraten over dit onderwerp? Word lid van de besloten Shit or Shine Community op Facebook >>
Actief aan de slag met je herstel? Bekijk onze challenges en trainingen >>
Heb je vragen over je herstel? Vraag gratis een Start Herstel gesprek aan >>
Behoefte aan persoonlijke ondersteuning? Op Shit or Shine MijnCoach vind je deskundige hulp bij je herstel >>
Deel dit bericht:
Naar aanleiding van de Online Summit rond Wereldkankerdag ontvingen we veel vragen. Vooral het onderwerp voeding en dan met name het eten van soja kwam
...Lilian had nog nooit achter een naaimachine gezeten, nu ontwerpt en maakt ze de producten die zij zelf miste tijdens en na haar behandeltraject voor
...Anneroos (41) is moeder van twee jonge kinderen en partner, geniet van kleine dingen en verbinding met mensen en kreeg in 2023 de diagnose triple
...Nieuwsbrief
Serie over veerkracht — praktische handvatten en oefeningen voor herstel. Na de behandeling van kanker begint vaak een zoektocht naar een nieuw evenwicht. Het basisartikel
...Na de behandeling van kanker begint vaak een zoektocht naar een nieuw evenwicht. Het basisartikel over veerkracht na kanker liet al zien dat veerkracht geen
...In het basisartikel over veerkracht na kanker deelden we zes manieren om je innerlijke kracht in de herstelperiode te versterken. Dit blog is onderdeel van
...
