Her-bronnen deel 12: Van verpleegkundige naar coaching met paarden

Anita en haar man Richard hebben hun bedrijf en huis verkocht en zijn nu op avontuur met bestemming onbekend! In eerdere delen van deze serie las je hier al over. Na haar ziekte kan Anita haar baan als verpleegkundige niet meer uitvoeren. Bij toeval ontdekt ze een andere manier om toch te kunnen blijven zorgen.

Van verpleegkundige naar coaching met paarden

Ik heb op de agenda een cursus staan! Coachen met behulp van paarden en trauma. Eigenlijk noemen ze het paardencoaching, maar dat dekt naar mijn inziens niet het geen wat ik doe. Ik coach geen paarden, ik coach mensen en daar heb ik als hulpmiddel de paarden bij.

Toen ik me besefte dat ik niet meer kon werken als verpleegkundige ben ik op zoek gegaan naar iets anders wat ook bij mij past. Dat was wel een moeilijke weg. Ik vond het vreselijk dat ik niet meer mijn vak uit kon oefenen. Zorgen was mijn leven en passie! Omgaan met mensen, de verschillende situaties die je tegenkomt, het regelen en organiseren, allemaal dingen die ik graag doe! Ik kon me helemaal niet voorstellen dat er ook maar iets zou zijn buiten de zorg wat ik leuker zou vinden. Als kind wist ik het al: ik wordt zuster! Er was niks anders dan zuster worden.

Als ik naar de toekomst keek zag ik niks

Ik ben altijd met heel veel plezier “zuster” geweest. Een hobby waar ik mijn boterham mee kon verdienen. Hoe mooi is dat! Het besef dat aan dit tijdperk een eind was gekomen was ontzettend verdrietig. Als ik naar de toekomst keek zag ik niks, een zwart gat, geen perspectief. Ik werd er depressief van. Het is heel belangrijk voor de mens om ergens perspectief, een lichtpuntje te zien. Een doel waar je naar toe kan werken. Dat helpt bij het verwerken.

Een nieuw doel in mijn leven

Gelukkig vond ik hulp en kreeg ik een opdracht om mensen in te schakelen bij het zoeken naar een nieuw doel in mijn leven.
Ik geef die opdracht graag aan je door! Stel vrienden/ familie/ collega’s/mensen om je heen de volgende vragen. Probeer hier ook mensen uit te kiezen die je niet zo goed kennen.

1) Wat zijn mijn sterke kanten?
2) Wat heb ik ooit voor jou kunnen betekenen?

Ik kan je vertellen dat ik alle antwoorden heb verzameld en deze hangen in mijn kamer. Het is een reminder voor mij. Echt hele geweldige antwoorden kwamen naar me toe. Ik was verbaasd en vaak emotioneel. Situaties die niet meer in mijn geheugen zaten werden beschreven. Maar één ding hadden ze gemeen: het was nog steeds zorgen, maar op een andere manier. Zorgen zoals een coach dat doet. Dat gaf voor mij de doorslag om een omscholing te volgen tot coach.

Deze coachingsessies waren een eye-opener

Na mijn coach-opleiding kwam ik in aanraking met “paardencoaching”. Het was via een oproep op Facebook voor vrouwen die de diagnose kanker hadden gekregen. Zij konden, door sponsoring, een aantal coachingsessies volgen. Mijn aandacht was getrokken en ik schreef een berichtje terug. We waren met een klein groepje vrouwen. We hadden allemaal kanker gehad en stonden op een kruispunt in ons leven. We kwamen daar allemaal met vragen: wil ik nog zo leven zoals ik altijd gedaan heb, welke keuze ga ik nu maken, ga ik door het het werk wat ik nu doe, enz. De coachingssessies waren spectaculair! Een eye-opener voor mij en ze hebben zeker geholpen om antwoorden te vinden op de vragen die ik had en een keuze te maken.

In het volgende blog zal ik je meer vertellen over het coachen met paarden en wat de paarden voor mij hebben betekend!

Met avontuurlijk groet,
Anita

Lees hier deel 13.