Lilian startte webshop One Breast: ‘Ik wil voorkomen dat lotgenoten hetzelfde moeten meemaken’

Lilian had nog nooit achter een naaimachine gezeten, nu ontwerpt en maakt ze de producten die zij zelf miste tijdens en na haar behandeltraject voor borstkanker. Ze vertelt hoe haar ervaringen leidden tot de start van haar webshop Onebreast, “een verwenshop voor kankerpatiënten” waarin ze onder andere hartenkussens, chemomutsen, kaarten, accessoires en cadeautjes verkoopt:

Op donderdag 16 augustus 2018 stond mijn wereld stil. Na het voelen van een knobbeltje kreeg ik een mammografie en een echografie. Opeens aangevuld met een punctie waarbij ik de woorden hoorde: ‘Ik zie iets wat niet goed is.’ Mijn lief was niet mee, de kans op borstkanker was niet groot bij mij. Na 5 angstige dagen bevestigde de chirurg op 21 augustus mijn vermoedens: borstkanker. Het enige wat ik wilde weten waren mijn vooruitzichten. ‘Het enige dat u moet onthouden,’ zei de chirurg, ‘is dat het te genezen is.’ Dus daar ging ik voor.

Mijn traject

Mijn traject zou er als volgt uitzien: chemo, amputatie en bestraling. Later aangevuld met hormoontherapie (7 jaar lang) en hyperbare zuurstoftherapie. En helaas ook nog meerdere operaties. Met hormoontherapie ben ik nog steeds bezig. Ergens halverwege 2026 hoop ik ermee te mogen stoppen. En ook volgt er nog minstens 1 operatie.

Onbegrip van zorgverleners

Tijdens mijn traject ben ik tegen veel onbegrip aangelopen van verschillende zorgverleners. De mammacare-verpleegkundige vond mijn manier met omgaan met alles verkeerd. Zo verweet ze me o.a. dat ik de diagnose kanker niet serieus nam. De oncologisch verpleegkundige vond het raar dat ik mijn haar eraf haalde voordat de eerste chemo begon. Ze vond dat ik beter kon wachten tot ik de eerste plukken in mijn hand had. Iets wat ik absoluut niet wilde. Gelukkig had ik een oncoloog die me wel begreep. De houding van de zorgverleners heeft er uiteindelijk wel voor gezorgd dat ik vanaf het moment dat ik niet meer bij de oncoloog op controle hoefde, ik naar een ander ziekenhuis ben overgestapt.

Na 14 jaar werd mijn contract ontbonden

Om terug te kunnen keren in mijn oude baan, ben ik een revalidatietraject gaan volgen. Helaas kwam corona om de hoek kijken en ging de hele wereld op slot, dus ook dit traject is niet gelopen zoals de bedoeling was.

Mijn contract voor onbepaalde tijd werd na 14 jaar ontbonden, omdat het me niet lukte hetzelfde aantal uren terug te komen. Minder uren was niet bespreekbaar. Ik ben daarna voor afgerond 64% afgekeurd. En dat heeft grote financiële gevolgen.

Genegeerd door lingeriemerken

Door verschillende gebeurtenissen en opmerkingen van mensen kreeg ik steeds meer het gevoel geen onderdeel meer te zijn van de maatschappij. Ik ben gaan nadenken wat ik wilde en eigenlijk kwam al heel snel in mij op: waarom moet ik vaak uitleggen waarom ik bewust aan één kant plat door het leven ga? Waarom worden mijn lotgenoten en ik genegeerd door lingeriemerken? En hoe kan ik voorkomen dat andere lotgenoten dezelfde moeilijkheden als ik moeten meemaken?

Happy place

Ik ben niet het type dat bij de pakken neer gaat zitten. Ik kijk altijd naar nieuwe kansen, nieuwe mogelijkheden. Dit alles heeft geleid tot het beginnen van mijn webshop, met de toepasselijke naam (al zeg ik het zelf) “One Breast”. Ik maak nu allerlei producten die ik miste tijdens mijn eigen behandeltraject.

Omdat ik nog nooit achter een naaimachine had gezeten, heb ik hiervoor speciaal naailes genomen. Dit jaar hoop ik mijn eerste, door mijzelf ontworpen, beha voor vrouwen zoals ik gemaakt te hebben. Want dat is mijn droom: mezelf weer kunnen onderhouden en mijn lotgenoten helpen. Als ik achter de naaimachine zit, voel ik me alsof ik de hele wereld aankan. Achter de naaimachine zitten, is echt een happy place voor me!

Bezoek de webshop van Lilian hier: onebreast.nl